<p class="ql-block">柳絲垂碧水,車影臥春光。</p>
<p class="ql-block">墨鏡遮不住眉間朗,軍裝裹著風(fēng)也生香。</p>
<p class="ql-block">不須列隊(duì)聽號令,只這一倚,便把真如的靜氣,站成了詩行。</p> <p class="ql-block">水邊坐久書自開,粉衣映日影徘徊。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)翻頁角春未老,一痕波光落襟來。</p>
<p class="ql-block">紙頁輕顫,不是風(fēng)急,是心在水影里,悄悄停泊。</p> <p class="ql-block">綠茵踏步柳風(fēng)斜,靴底生春不染沙。</p>
<p class="ql-block">手機(jī)框住半邊笑,軍裝未改女兒家。</p>
<p class="ql-block">不是奔赴戰(zhàn)場,是赴一場與自己的約定——在真如,把腳步走成韻腳。</p> <p class="ql-block">溪石清泠坐久宜,書卷攤開影參差。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)來忽覺衣袖滿,原是山光與水漪。</p>
<p class="ql-block">水聲低語,書頁無字,而整條溪,都在替我默讀未落筆的句子。</p> <p class="ql-block">柳下立時金紐亮,勛章靜臥如初陽。</p>
<p class="ql-block">手機(jī)輕舉非為照,是把此刻,輕輕別在時光的襟上。</p>
<p class="ql-block">真如不言,卻把莊重與溫柔,一并縫進(jìn)這身橄欖綠里。</p> <p class="ql-block">風(fēng)衣拂過鐵塔旁,云影天光共徜徉。</p>
<p class="ql-block">墨鏡遮住半張笑,夢在腳下正生香。</p>
<p class="ql-block">工業(yè)的骨架,長出柔軟的枝——原來詩意,從不挑地方落腳。</p> <p class="ql-block">黑裙白履坐清漪,古塔垂楊兩不移。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)過忽聞衣袂響,原來春在塔影里。</p>
<p class="ql-block">塔影斜斜,不壓人,只托起裙角;水光粼粼,不喧嘩,只映照眉宇間的從容。</p> <p class="ql-block">小徑穿林光碎金,風(fēng)衣輕舉自沉吟。</p>
<p class="ql-block">手機(jī)框住半邊影,春在眉梢未肯深。</p>
<p class="ql-block">不是留影,是把光、把葉隙、把那一瞬的微醺,悄悄存進(jìn)掌心。</p> <p class="ql-block">石岸蘆花靜不飛,書頁微開風(fēng)自歸。</p>
<p class="ql-block">偶有鳥聲穿葉落,才知身在綠圍圍。</p>
<p class="ql-block">書未翻,心已讀完整座公園——原來最厚的詩集,是真如攤開的春。</p> <p class="ql-block">石上聽流水,林邊落曉光。</p>
<p class="ql-block">一卷閑情在,風(fēng)來滿袖香。</p>
<p class="ql-block">——真如園中偶得,字字皆從水邊來。</p>
<p class="ql-block">坐得久了,石頭也溫了;讀得深了,風(fēng)里都是未署名的句子。</p> <p class="ql-block">公園小徑綠成行,風(fēng)衣一襲立斜陽。</p>
<p class="ql-block">不為留影為留步,光在葉隙寫詩行。</p>
<p class="ql-block">快門未響,詩已成行;影子拉長,心卻輕得能浮在光里。</p> <p class="ql-block">白帽斜簪柳色新,石欄坐處塔為鄰。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)翻書頁光浮動,字字皆成畫里人。</p>
<p class="ql-block">塔影是墨,水光是紙,而我,是那偶然落筆的一痕淡青。</p> <p class="ql-block">粉花初綻石徑旁,風(fēng)衣拂過暗浮香。</p>
<p class="ql-block">不摘不折只輕觸,春在指尖已微涼。</p>
<p class="ql-block">花不語,我亦不語;只指尖一觸,便知這春,是真如親手遞來的信。</p> <p class="ql-block">拱門圓轉(zhuǎn)綠成圍,風(fēng)衣微揚(yáng)影欲飛。</p>
<p class="ql-block">手扶帽檐光斜落,半是人間半是歸。</p>
<p class="ql-block">門是圓的,光是斜的,人是停駐的——停在真如,也停在詩與日常的交界。</p> <p class="ql-block">石欄坐久塔影斜,黑白衣裳映水華。</p>
<p class="ql-block">偶有游人過橋去,不驚清夢不驚花。</p>
<p class="ql-block">水不動,塔不語,人不擾;真如的靜,是連過客都放輕了腳步。</p> <p class="ql-block">亭子臨池水自閑,風(fēng)衣半掩白裙間。</p>
<p class="ql-block">書頁浮光隨波去,字字皆成水底山。</p>
<p class="ql-block">亭是舊的,水是活的,而書頁上浮動的,是整座真如在呼吸。</p> <p class="ql-block">橋上扶欄風(fēng)自生,塔影浮沉綠未平。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)衣一抖春光落,半入波心半入城。</p>
<p class="ql-block">橋是渡口,塔是坐標(biāo),風(fēng)衣一揚(yáng),便把真如的春,抖落成滿城清氣。</p> <p class="ql-block">假山石冷苔痕淺,風(fēng)衣輕靠竹影邊。</p>
<p class="ql-block">白墻不語人亦靜,一痕春在指縫間。</p>
<p class="ql-block">石不言,墻不語,人不喧——真如的雅,是靜到能聽見苔痕在生長。</p> <p class="ql-block">竹影篩金奇石立,風(fēng)衣不掩素心清。</p>
<p class="ql-block">偶觸新葉忽停手,怕驚一樹綠云輕。</p>
<p class="ql-block">不是怕驚鳥,是怕驚了真如這一園子,剛剛醒來的夢。</p> <p class="ql-block">亭中石凳坐春深,紅欄綠樹共沉吟。</p>
<p class="ql-block">書頁未翻風(fēng)先至,吹落閑情滿袖襟。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)比人先到,詩比字先成;真如的春,原是不靠紙筆,也能寫滿衣襟。</p> <p class="ql-block">小徑穿林影斑駁,風(fēng)衣輕舉自婆娑。</p>
<p class="ql-block">不須遠(yuǎn)覓詩何處?光在葉隙已成歌。</p>
<p class="ql-block">不必尋,不必問——真如的詩,就藏在每一道光縫里,等你輕輕一碰。</p> <p class="ql-block">花前風(fēng)衣映素心,白帽輕扶香滿襟。</p>
<p class="ql-block">不言不語只凝望,春在枝頭已低吟。</p>
<p class="ql-block">花不招手,人不啟唇;可那低吟,早已在真如的空氣里,輕輕回旋。</p> <p class="ql-block">門樓灰瓦映新晴,風(fēng)衣立處綠成屏。</p>
<p class="ql-block">笑從眉角輕輕起,古意今來亦有聲。</p>
<p class="ql-block">灰瓦是舊的,風(fēng)衣是新的;可那笑意,是真如百年來,一直未改的春聲。</p> <p class="ql-block">寬檐白帽立斜陽,風(fēng)衣輕舉影悠長。</p>
<p class="ql-block">小徑蜿蜒光浮動,春在衣角未肯藏。</p>
<p class="ql-block">影子越拉越長,春意卻越藏越淺——真如的春,原是藏不住的。</p> <p class="ql-block">石上坐久草色新,書頁微開風(fēng)自親。</p>
<p class="ql-block">偶有鳥聲穿葉落,才知身在綠圍圍。</p>
<p class="ql-block">坐得久了,石頭也暖了;聽得深了,鳥鳴也成了真如的私語。</p> <p class="ql-block">石上讀書風(fēng)自閑,蘆花搖曳水潺潺。</p>
<p class="ql-block">不須更問身何處,人在詩中已忘還。</p>
<p class="ql-block">真如不設(shè)門禁,只設(shè)心門——一坐,便入詩;一讀,便忘返。</p> <p class="ql-block">玫瑰粉重風(fēng)衣輕,白帽斜簪香滿庭。</p>
<p class="ql-block">不言不語只凝望,春在枝頭已低吟。</p>
<p class="ql-block">粉是濃的,心是淡的;真如的春,從不靠濃墨重彩,只憑一縷香,便寫盡溫柔。</p> <p class="ql-block">風(fēng)衣拂過小徑斜,花影搖搖綠未遮。</p>
<p class="ql-block">不須更問春何在,已在衣角與枝椏。</p>
<p class="ql-block">春不在遠(yuǎn)方,在真如每一片葉脈里,在每一寸拂過衣角的風(fēng)中。</p> <p class="ql-block">背影風(fēng)衣石徑長,綠樹成帷影成行。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)來忽覺衣角舉,原是春在身后揚(yáng)。</p>
<p class="ql-block">不必回頭——真如的春,總在身后,輕輕推著人,往光里走。</p> <p class="ql-block">牌匾墨香竹影斜,風(fēng)衣立處自清嘉。</p>
<p class="ql-block">不須遠(yuǎn)覓詩何處?一痕春在木紋花。</p>
<p class="ql-block">木紋是歲月寫的字,春是真如蓋的??;而我,只是恰好路過,被詩輕輕點(diǎn)名。</p>