<p class="ql-block">依杜甫《客至》韻詠孤客</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">僻壤窮鄉(xiāng)無(wú)客至,唯聽(tīng)檐下燕歸來(lái)。</p><p class="ql-block">長(zhǎng)安渺遠(yuǎn)心如割,故友飄零顏未開(kāi)。</p><p class="ql-block">散亂多年長(zhǎng)憶舊,寂寥終日每思醅。</p><p class="ql-block">應(yīng)慚計(jì)拙難兼濟(jì),久病衰微釋酒杯。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">附 杜甫《客至》元玉</p><p class="ql-block">客至</p><p class="ql-block">舍南舍北皆春水,但見(jiàn)群鷗日日來(lái)。</p><p class="ql-block">花徑不曾緣客掃,蓬門(mén)今始為君開(kāi)。</p><p class="ql-block">盤(pán)飧市遠(yuǎn)無(wú)兼味,樽酒家貧只舊醅。</p><p class="ql-block">肯與鄰翁相對(duì)飲,隔籬呼取盡余杯。</p><p class="ql-block">背景簡(jiǎn)介:此詩(shī)作于唐肅宗上元二年(761年)春,杜甫定居成都草堂期間。詩(shī)中“客”指一位崔姓友人。全詩(shī)以家常語(yǔ)寫(xiě)待客之真率,于平白敘事中見(jiàn)深情,是杜甫七律中風(fēng)格明快的一首。尾聯(lián)邀鄰助興,更顯灑脫不拘。</p> <p class="ql-block">依杜甫《客至》韻詠孤客</p><p class="ql-block">文/許兆河</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">僻壤窮鄉(xiāng)無(wú)客至,唯聽(tīng)檐下燕歸來(lái)。</p><p class="ql-block">長(zhǎng)安渺遠(yuǎn)心如割,故友飄零顏未開(kāi)。</p><p class="ql-block">散亂多年長(zhǎng)憶舊,寂寥終日每思醅。</p><p class="ql-block">應(yīng)慚計(jì)拙難兼濟(jì),久病衰微釋酒杯。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">附原玉:客至</p><p class="ql-block">舍南舍北皆春水,但見(jiàn)群鷗日日來(lái)。</p><p class="ql-block">花徑不曾緣客掃,蓬門(mén)今始為君開(kāi)。</p><p class="ql-block">盤(pán)飧市遠(yuǎn)無(wú)兼味,樽酒家貧只舊醅。</p><p class="ql-block">肯與鄰翁相對(duì)飲,隔籬呼取盡余杯。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">步韻許老師作《七律·獨(dú)酌》</p><p class="ql-block">文/皆山叟</p><p class="ql-block">蕓齋久閉心安樂(lè),不慕熙熙客往來(lái)。</p><p class="ql-block">月下仙花幽獨(dú)艷,庭前燕草自然開(kāi)。</p><p class="ql-block">千枝竹葉清禪畫(huà),半盞琉璃碧玉醅。</p><p class="ql-block">百世經(jīng)書(shū)皆益友,詩(shī)成一笑自擎杯。</p>