<p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">芍藥花又開 詞二首</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0);">臨江仙·圓明園芍藥</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">故苑殘垣凝落照,春風(fēng)重?zé)ǚ既A。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">牡丹開盡芍花奢。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">斷碑承艷色,荒徑簇?zé)熛肌?lt;/span></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">劫后樓臺留舊跡,經(jīng)年四季繁嘉。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">一庭芳意繞殘家。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">頹垣藏勝景,荒囿自生春。</span></p> <p class="ql-block">粉白與玫紫的芍藥,在初夏的暖光里靜靜綻放。它們不似牡丹那般灼灼奪目,卻以層層疊疊的柔美,將“殿春”的韻致寫滿枝頭。</p> <p class="ql-block">石階旁,一叢芍藥開得正好。有游客駐足,凝眸靜思。她的目光掠過那如云似霞的花瓣,仿佛被這無言的溫柔所牽引,思緒隨香,飄向了某個遙遠的舊夢。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">風(fēng)過處,花影搖曳,人亦靜立,天地間,只剩下這片刻的、無言的共鳴。</span></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">卜算子·故苑芍藥</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">故苑幾經(jīng)霜,斷石留千古。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">落盡雍容富貴春,芍藥飄香縷。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">游人倚芳叢,滿目繁花簇。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">歷盡滄桑歲月長,盛世今朝好。</span></p>