亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

《穿越時空,——與古代詩人一起欣賞萱草花》采編/蜂巢秋雨

蜂巢秋雨

<p class="ql-block">  </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 我常在清晨踱步園中,看那萱草花悄然抽莛、展瓣、吐蕊。一朵淡黃的花在微光里舒展,邊緣微漾如裙裾,花心卻灼灼燃著橙黃,像一盞不熄的小燈。背景的綠是虛的,是退讓的,是為襯出這抹溫柔的亮色而生的靜默。古人說它“忘憂”,我信——不是因它真能消解塵世煩憂,而是當人凝神于它舒展的姿態(tài),心便自然松了一寸,緩了一拍。賞花之際,有古代詩人為你吟詠:</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《萱草》/唐.李嶠</span></p><p class="ql-block"> 徒步尋芳草,忘憂自結(jié)叢。</p><p class="ql-block"> 黃英開養(yǎng)生,綠葉正依籠。</p><p class="ql-block"> 色湛仙人露,香傳少女風。</p><p class="ql-block"> 還依北堂下,曹植動文雄。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 《對萱草》/唐.韋應(yīng)物</span></p><p class="ql-block"> 何人樹萱草,對此郡齋幽。</p><p class="ql-block"> 本是忘憂物,今夕重生憂。</p><p class="ql-block"> 叢疏露始滴,芳余蝶尚留。</p><p class="ql-block"> 還思杜陵圃,離披風雨秋。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《游子詩》/唐.孟郊</span></p><p class="ql-block"> 萱草生堂前,游子行天涯,</p><p class="ql-block"> 慈母倚堂門,不見萱草花。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《酬夢得比萱草見贈》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> /唐.白居易</span></p><p class="ql-block"> 杜康能散悶,萱草解忘憂。</p><p class="ql-block"> 借問萱逢杜,何如白見劉。</p><p class="ql-block"> 老衰勝少夭,閑樂笑忙愁。</p><p class="ql-block"> 試問同年內(nèi),何人得白頭。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《萱草》/唐.李咸用</span></p><p class="ql-block"> 芳草比君子,詩人情有由。</p><p class="ql-block"> 只應(yīng)憐雅態(tài),未必解忘憂。</p><p class="ql-block"> 積雪莎庭小,微風蘚砌幽。</p><p class="ql-block"> 莫言開太晚,猶勝菊花秋。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《牡丹》/唐.李商隱</span></p><p class="ql-block"> 壓徑復(fù)緣溝,當窗又映樓。</p><p class="ql-block"> 終銷一國破,不啻萬金求。</p><p class="ql-block"> 鸞鳳戲三島,神仙居十洲。</p><p class="ql-block"> 應(yīng)憐萱草淡,卻得號忘憂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《庭前》/陸魚蒙</span></p><p class="ql-block"> 合歡能解恚,萱草信忘憂。</p><p class="ql-block"> 盡向庭前種,萋萋特地愁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《萱草圖》/唐.吳融</span></p><p class="ql-block"> 繁紅落盡始凄涼,</p><p class="ql-block"> 直道忘憂也未忘。</p><p class="ql-block"> 數(shù)朵殷紅似春在,</p><p class="ql-block"> 春愁特此系人腸。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 《萱草》/宋.朱熹</span></p><p class="ql-block"> 春條擁深翠,夏花明夕陰。</p><p class="ql-block"> 北堂罕悴物,獨爾澹沖襟。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《滿庭芳》/黃庭堅</span></p><p class="ql-block"> 明眼空青,忘憂萱草,翠玉閑淡疏妝。小來歌舞,長是倚風光。</p><p class="ql-block"> 我已逍遙物外,人冤道、別有思量。難忘處,良辰美景,襟袖有馀香。</p><p class="ql-block"> 鴛鴦。頭白早,多情易感,紅蓼池塘。 又須得,尊前席上成雙。</p><p class="ql-block"> 些子風流罪過,都說與、明月空床。</p><p class="ql-block"> 難拘管,朝云暮雨,分付楚襄王。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《松石萱花圖》/明.陳淳</span></p><p class="ql-block"> 喬松叵敷陰,宜男亦多花。</p><p class="ql-block"> 光華發(fā)草木,知是地仙家。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《萱花秋葵圖》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> /明.沈周</span></p><p class="ql-block"> 我母愛萱草,堂前千木花。</p><p class="ql-block"> 贈人推此意,磨墨點春華。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">《題陳淳萱茂梔香圖》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> /明.文徵明</span></p><p class="ql-block"> 六月炎蒸困,清香自襲人。</p><p class="ql-block"> 忘憂偏會意,留伴寂寥身。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《題陳淳萱茂梔香圖》</span></p><p class="ql-block"> /明.文徵明</p><p class="ql-block"> 六月炎蒸困,清香自襲人。</p><p class="ql-block"> 忘憂偏會意,留伴寂寥身。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《墨花圖卷一忘憂草》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> /明.徐渭</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">庭前自種忘憂草,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">直覺憂來笑輒緣。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">今日貌依歡喜相,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">煩依陪我一嫣然。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《題墨花卷,萱草》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> /明.徐渭</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">問之花鳥何為者,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">獨喜萱花到白頭。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">莫把丹青等閑看,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">無聲詩里誦千秋。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">《道旁萱花》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> / 元.薩都刺</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"> 萱草花開山路頭,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"> 內(nèi)家景致落林丘。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"> 風塵不改好顏色,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"> 留與行人消百憂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《宋元吟韻圖冊一秀草圖》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> /清.石濤</span></p><p class="ql-block"> 草枯根不死,</p><p class="ql-block"> 春到又敷榮。</p><p class="ql-block"> 獨有愁根在,</p><p class="ql-block"> 非春亦自生。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《詠常季庭前萱草》</span></p><p class="ql-block"> /清.姚永概</p><p class="ql-block"> 階前忘憂草,</p><p class="ql-block"> 乃作貴金花。</p><p class="ql-block"> 六出向我笑,</p><p class="ql-block"> 須端綴粟芽。</p><p class="ql-block"> 君持杯謂我,</p><p class="ql-block"> 所憂胡瑣瑣。</p><p class="ql-block"> 酌酒對此花,</p><p class="ql-block"> 自計未為左。</p><p class="ql-block"> 我思植瑤草,</p><p class="ql-block"> 灌以醴泉流。</p><p class="ql-block"> 枝葉日茂美,</p><p class="ql-block"> 佩之百病瘳。</p><p class="ql-block"> 世間閑草木,</p><p class="ql-block"> 那得解余愁。</p><p class="ql-block"> 斯言儻不遂,</p><p class="ql-block"> 愿逐廬遨游。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《魏氏園林人賦一物得秋亭萱草》</span></p><p class="ql-block"> /唐.陳子昂</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 昔時幽徑里,榮耀雜春叢。</p><p class="ql-block"> 今來玉墀上,銷歇畏秋風。</p><p class="ql-block"> 細葉猶含綠,鮮花未吐紅。</p><p class="ql-block"> 忘憂誰見賞,空此北堂中。</p> <p class="ql-block">  翻開老舊的相冊,你的音容笑貌隨著深情款款的音樂,飄然而來……</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 后來又見一株橙紅的,開得更盛些,花瓣闊大,仿佛要托住整片陽光?;ㄈ锛氶L挺立,頂著一點墨色的藥,像提筆欲書的姿勢。旁邊還綴著幾枚青澀的蕾,裹在薄衣里,靜待時辰。這哪里是草木?分明是活生生的、有呼吸的詩行,在風里一頁頁翻動。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 再一幅里,那橙紅更沉了些,像浸過夕照,又似染了初秋的暖意?;ò赀吘壩⒕恚粡垞P,卻自有筋骨;花蕊微彎,不僵直,倒似含著一點未說盡的余韻。背景柔柔地退開,只留一抹青綠作底,仿佛天地間,只容得下這一朵的從容。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 還有一朵橙色的,更顯柔軟。花瓣似被風拂過,略帶漣漪,花蕊也微微低垂,不爭不搶,卻把整個夏天的溫存都攏在了身側(cè)。看久了,竟覺得它不是開在枝頭,而是開在人心里——不喧嘩,自有回響。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 有一幀卻換了背景:藍,是澄澈的藍,如洗過的天光。橙黃的花浮在中央,像一枚小小的太陽落進水里,未散的光暈還繞著花邊打轉(zhuǎn)。幾?;ɡ凫o靜依傍,不爭先,也不落單。原來忘憂,未必靠山林幽深;有時,只是一抹對比的藍,就足以讓心輕輕一躍,跳離塵囂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 陽光正好的午后,我見過它另一副模樣:橙黃底子上,瓣緣悄悄洇開一點緋紅,像少女頰邊未褪的羞色;花蕊深褐,纖毫畢現(xiàn),仿佛把整個生命的專注都凝在了那一點上。背景是暖融融的橙與綠交織的光霧,人站在花前,連影子都變得輕快起來。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 再后來,幾朵橙色的并肩而立,一朵盛放,兩朵含苞,花蕊齊齊探出,在風里輕輕點頭。綠影婆娑,是它們的幕布,也是它們的故園。原來“忘憂”不是孤芳自賞,而是與同類共立于時光之中,不懼凋謝,亦不爭朝夕。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">  </p><p class="ql-block"> 最動人的,是那朵橙紅里跳著明黃花蕊的——熱烈卻不灼人,醒目卻不刺眼。它不藏于深院,就開在尋常巷陌的墻根下,旁邊還蹲著幾枚青青的蕾,像一群未長大的孩子,仰頭望著它。古人喚它“宜男”,又叫“忘憂”,其實它何曾許諾什么?它只是開,只是綠,只是把日子過成一種不卑不亢的明亮。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 《詩經(jīng)》里早有它的影子,漢唐以來,它入詩、入畫、入堂前階下。人們說它宜男,說它忘憂,說它可簪、可食、可寄遠思。可細讀那些詩句,哪一句真在講草木?李嶠寫“徒步尋芳草,忘憂自結(jié)叢”,尋的哪里是草,分明是心內(nèi)一方可棲之地;孟郊說“萱草生堂前,游子行天涯”,那花不開在土里,而開在母親日日張望的窗欞上;白居易笑問“萱逢杜,何如白見劉”,把草木之名,釀成了人間相知的暖意。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">  </p><p class="ql-block"> 最后這幅,最是耐品:橙紅、素白、橙黃三朵并立,像三位老友,各抱風致,卻同守一園清氣。而角落那句“趁時光正好,好好去愛她”,輕輕一落,便把千年的詩心,接回了今日的掌心——原來所謂吟詠,并非隔空懷古;是看見一朵花時,心尖微顫的那一下,是想起《給阿嬤的情書》的電影中,暮年相逢時的南枝與淑柔,那銀發(fā),那喉頭忽然涌上的溫熱……</p><p class="ql-block"> 原來萱草從未走遠。它一直開著,在詩行里,在階前,在我們每一次低頭凝望江山萬里時,那縷縷思親懷鄉(xiāng)的念想里。</p> <p class="ql-block">  我是鄧麗君的歌迷,曾經(jīng)是,現(xiàn)在也是。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">編后語:</span></p><p class="ql-block"> 早在《詩經(jīng)》里,就有吟詠萱草的詩了。人們將它奉為吉祥的象征,賦予它神奇的傳說。說婦女妊娠時如佩帶萱草花,則生男孩,該稱之為‘’宜男草"。又言佩戴萱草花,能解悶忘憂,所以又名"忘憂草‘’。</p><p class="ql-block"> 萱草是我國傳統(tǒng)花草之一。系百合科多年生草本,葉片細長,花冠呈漏斗狀,紛披六出,極為美麗。</p><p class="ql-block"> 讓我們一起來分享古代詩人詠萱草花的優(yōu)美詩詞。詩詞中,我們會領(lǐng)略到萱草花之俊美:</p><p class="ql-block"> 有的怒放如盤,有的直立似杯,有的花瓣神彩飛舞如騰風駕云,林林總總,千姿百態(tài),撩人眼花。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 寫于筼筜書院</p><p class="ql-block"> 2026年5月20日</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">  細漢兮時陣,阿母嗎尚愛我……</p><p class="ql-block">(林開展)</p>