<p class="ql-block">月浮青靄里,云移夜未央。</p>
<p class="ql-block">樓臺燈影碎,樹色隱微光。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)停時,連呼吸都怕驚擾這滿天藍(lán)——</p>
<p class="ql-block">原來靜,不是無聲,是萬物屏息,與月同亮。</p> <p class="ql-block">月是舊相識,懸在高樓之上,不言不語。</p>
<p class="ql-block">窗燈一盞一盞,像未寄出的信,</p>
<p class="ql-block">樹影在墻邊輕輕踱步,</p>
<p class="ql-block">我站在這里,忽然就懂了什么叫“人間未眠,而心已入定”。</p> <p class="ql-block">一月,一空,幾痕樹影,幾縷云。</p>
<p class="ql-block">沒有喧嘩,也不必留白,</p>
<p class="ql-block">詩意從來不是堆砌,</p>
<p class="ql-block">是月光落下來時,你剛好抬頭。</p> <p class="ql-block">云在走,月不動;</p>
<p class="ql-block">燈在亮,城不語。</p>
<p class="ql-block">樹影斜斜地靠在樓宇肩頭,</p>
<p class="ql-block">我按下快門的手,比心跳還輕——</p>
<p class="ql-block">怕一重,就驚散了這整夜的藍(lán)。</p> <p class="ql-block">銀車靜臥,如一枚被夜色收留的逗點(diǎn),</p>
<p class="ql-block">城市在身后低語,燈火是它未說完的句子。</p>
<p class="ql-block">月光淌過樹梢,淌過窗沿,淌過我微涼的指尖,</p>
<p class="ql-block">原來最喧鬧的城,也能釀出最清冽的夜。</p> <p class="ql-block">風(fēng)拂樹梢,燈映車窗,</p>
<p class="ql-block">月光把高樓削成剪影,又悄悄鍍上銀邊。</p>
<p class="ql-block">我站在路邊,不趕路,也不等誰,</p>
<p class="ql-block">只是忽然覺得:</p>
<p class="ql-block">這人間的安寧,原來可以這么具體——</p>
<p class="ql-block">一盞燈,一株樹,一輪月,和我,剛剛好。</p> <p class="ql-block">云如素絹,月似銀鉤,</p>
<p class="ql-block">樓影浮于地平,樹影浮于風(fēng)中。</p>
<p class="ql-block">快門輕響,不是為了留住什么,</p>
<p class="ql-block">只是那一刻,夜把溫柔攤開,</p>
<p class="ql-block">我恰好,沒錯過。</p>