<h3>《生日有感》</h3><h3><br></h3><h3>輕寒獨(dú)幽</h3><h3>微雨綠還瘦</h3> <h3>曾識霜雪吟苦旅<br></h3><div>何須流水逐閑愁</div><div><br></div> <h3>夢如昨<br></h3><div>人依舊</div><div><br></div> <h3><br></h3><div>羞對秋月風(fēng)滿樓</div><div>往事一揮手</div><div><br></div><div><br></div> <h3>多情自古悲夕陽<br></h3><div>心隨紅葉落小舟</div> <h3>桂花香<br></h3><div>葡萄酒</div><div><br></div><div><br></div> <h3>醉了星星</h3><h3>忘了白頭</h3> <h3>卻把六十當(dāng)十六<br></h3><div>還攜牧歌情萬縷</div> <h3>《讀同學(xué)美文有感》</h3> <h3>石榴成歌，</h3><div>梔子猶語，</div><div>凄清月華如許！</div> <h3>靜聆天音，</h3><div>情纏如縷，</div><div>輕敲文字細(xì)記??！</div> <h3>偷把懷想叩遠(yuǎn)風(fēng)，</h3><div>誰與？</div><div>誰與！</div> <h3>難忘共剪西窗燭，</h3><div>輕吟小花沐煙雨。</div> <h3>廊橋綠柳，</h3><div>獨(dú)閑小溪，</div><div>遺夢難續(xù)！</div> <h3>了半生塵緣，</h3><div>走天涯際遇。</div><div>也許？</div><div>也許！</div> <h3>《板溪紅葉》</h3> <h3>誰的唇吻還那么熱</h3><h3>誰的相思被染紅了<br></h3><div><br></div> <h3>霞醉山巒</h3><div>小徑羞澀</div> <h3>閑云飛鳥</h3><div>流水低吟</div> <h3>未識你春的蓓蕾</h3><div>卻遇見你最美的季節(jié)</div> <h3>遮不住的青山隱隱</h3><div>忘不了的風(fēng)清月白</div> <h3>人世輪回</h3><div>天地茫茫</div><div><br></div> <h3>時空兩隔</h3><div>喚醒了匆匆歲月</div> <h3>毋須空谷留香</h3><div>只相握那殘陽如血</div> <h3>《天山堡之醉》</h3> <h3>輕輕地用手托起</h3><div>久違欲醉的美麗</div> <h3>你盎然意趣</h3><div>我忘乎所以</div> <h3>走近心的一刻</h3><div>炊煙裊白了記憶</div> <h3>孤寂的遠(yuǎn)嵐</h3><div>升騰起晚風(fēng)的思念</div><div>演繹成千年的囈語</div> <h3>你美了我的歲月</h3><div>我亮了你的淚滴</div> <h3>初綻的蓓蕾</h3><div>述說著冬的故事</div> <h3>燃得心動的綠野呀</h3><div>放牧著秋的期許</div> <h3>于是，我走向崖邊</h3> <h3>接受了山的真理</h3><h3>和巍巍的贈予</h3> <h3>《心語》</h3> <h3>來不及細(xì)數(shù)，日影從東面的屋脊上爬起，又在西邊的墻陰處隱沒。</h3> <h3>這樣的一種周而復(fù)始，潤澤了眼眸間多少的莞爾？又寂寞了指間多少的光景？</h3> <h3>歲月，就是這樣一點(diǎn)一點(diǎn)的疏離。終于懂得，一切五彩斑斕的動情，一切風(fēng)起云涌的訴說，最后，總歸要逐漸蕭瑟，然后是萬籟里不動聲色的沉寂。</h3> <h3>將光陰里的情意，沿著心路，輕輕捻起，溫進(jìn)一盞茶的味道里，精致成一片花的韻?？v然淺淺的品，那淡淡的清香，依舊是悲喜的凝聚。</h3> <h3>應(yīng)該還有一些話語，就藏在碎碎的念里。不管時光怎樣流逝，那都是一起牽手走過的印記。我拈一朵嫣紅為墨，悄悄寫在手心，用愛的溫度傳遞給你。</h3> <h3>《我有一壺酒》</h3> <h3>我有一壺酒</h3> <h3>可以慰風(fēng)塵</h3> <h3>小橋醉晚霞</h3> <h3>大山弄月影</h3> <h3>花開同窗意</h3> <h3>水流故人情</h3> <h3>飛燕長相憶</h3> <h3>柳綠細(xì)無聲</h3> <h3>《梵凈山有感》</h3> <h3>登高卻不能遠(yuǎn)望</h3><div>世界在尋覓中茫然</div><div><br></div> <h3>濃霧將崢嶸鎖住</h3><div>疲憊了掙扎的目光</div><div><br></div> <h3>幾代人的山重水復(fù)</h3><div>一瞬間的峰回路轉(zhuǎn)</div><div><br></div> <h3>梵凈山的琴弦</h3><div>美了千年的荒涼</div> <h3>響起了暮鼓晨鐘</h3><div>穿越了利鎖名韁</div> <h3>掛滿樹梢的童話喲<br></h3><div>詩意著地老天荒</div> <h3>《情系桂林》</h3> <h3>半個世紀(jì)的相思</h3><h3>亮了桂林的秋季</h3> <h3>情不自禁的瞳孔蓄滿了希冀</h3><h3>往日的繁華在迷離中扭曲</h3> <h3>尋覓歸宿的流星悄然滑落</h3><h3>墜成一盤未下完的跳棋</h3> <h3>阿妹唱彎了月亮山</h3><h3>竹筏點(diǎn)染了漓江的詩</h3> <h3>水是情的信物</h3><h3>山是愛的堆積</h3> <h3>迷失的心臟</h3><h3>聽不見外面的呼吸</h3> <h3>點(diǎn)燃體內(nèi)的圣火</h3><h3>用純真續(xù)寫過去</h3> <h3>陽光已告訴風(fēng)兒</h3><h3>花是生命的期許</h3> <h3>讀《聆聽<那一天>》美文有感</h3><div><br></div> <h3>那一年</h3><div>楊柳依依</div><div>一縷陽光將心扉輕啟</div><div>啟明星的纏綿</div><div>以為是愛的真諦</div><div><br></div> <h3>那一月</h3><div>浪漫于牽手的癡迷</div><div>雖無山的許諾</div><div>卻能甘之如飴</div> <h3>那一日</h3><div>彷徨于迷離的小溪</div><div>曾經(jīng)的柔情</div><div>成了風(fēng)的唏噓</div> <h3>那一夜</h3><div>你在指間回憶</div><div>深情的文字</div><div>成了憂傷的美麗</div> <h3>讀《雪憶》有感</h3> <h3>風(fēng)中的雪</h3><div>牽惹了你</div><div>心中的悸動</div><div><br></div><div><br></div> <h3>往事</h3><div>又在憶中飛升</div> <h3>心存感念</h3><div>并非風(fēng)花雪月</div><div><br></div> <h3>卻是那年</h3><div>被陽光捂熱的星</div> <h3>沉思在指間劃過</h3><div>今日還是曾經(jīng)</div> <h3><br></h3><div>任寒風(fēng)拂面</div><div>聽遠(yuǎn)方足音</div><div><br></div><div><br></div> <h3>當(dāng)摯念攜著純潔</h3><div>唇印就是憧憬</div> <h3>恣意的雪兒</h3><div>難敵生花妙筆</div><div><br></div> <h3>悠悠的情</h3><div>才是歲月的永恒</div>