<h3>我是一朵盛開(kāi)的夏荷,</h3><h3>多希望,</h3><h3>你能看見(jiàn)現(xiàn)在的我。</h3><h3>風(fēng)霜還不曾來(lái)侵蝕,</h3><h3>秋雨也未滴落,</h3><h3>青澀的季節(jié)又已離我遠(yuǎn)去……</h3><h3>我已亭亭,</h3><h3>不憂,</h3><h3>亦不懼。</h3><h3>現(xiàn)在,</h3><h3>正是最美麗的時(shí)刻,</h3><h3>重門卻已深鎖。</h3><h3>在芬芳的笑靨之后,</h3><h3>誰(shuí)知我蓮的心事。</h3><h3>無(wú)緣的你?。?lt;/h3><h3>不是來(lái)的太早,</h3><h3>就是――太遲。</h3><h3 style="text-align: right;">――席慕容《蓮的心事》</h3> <h3>碧荷生幽泉,朝日艷且鮮。</h3><h3 style="text-align: right;">――李白《古風(fēng)·碧荷生幽泉》</h3> <h3>秋花冒綠水,密葉羅青煙。</h3><h3 style="text-align: right;">――李白《古風(fēng)·碧荷生幽泉》</h3> <h3>秀色粉絕世,馨香誰(shuí)為傳。</h3><h3 style="text-align: right;">――李白《古風(fēng)·碧荷生幽泉》</h3> <h3 style="text-align: left;">芰荷迭映蔚,蒲稗相因依。</h3><h3 style="text-align: right;">――謝靈運(yùn)《石壁精舍還湖中作》</h3> <h3 style="text-align: left;">青荷蓋綠水,芙蓉披紅鮮。</h3><div style="text-align: right;">――樂(lè)府《青陽(yáng)渡》</div> <h3 style="text-align: left;">下有并根藕,上有并頭蓮。</h3><h3 style="text-align: right;">――樂(lè)府《青陽(yáng)渡》</h3> <h3>接天蓮葉無(wú)窮碧,映日荷花別樣紅。</h3><h3 style="text-align: right;">――楊萬(wàn)里《曉出凈慈寺送林子方》</h3> <h3>中池所以綠,待我泛紅光。</h3><h3 style="text-align: right;">――沈約《詠芙蓉》</h3> <h3>灼灼荷花瑞,亭亭出水中。</h3><h3 style="text-align: right;">――杜公瞻《詠同心芙蓉》</h3> <h3>一莖孤引綠,雙影共分紅。</h3><h3 style="text-align: right;">――杜公瞻《詠同心芙蓉》</h3> <h3>惟有綠荷紅菡萏,卷舒開(kāi)合任天真。</h3><h3 style="text-align: right;">――李商隱《贈(zèng)荷花》</h3> <h3>田田初出水,菡萏念嬌蕊。</h3><h3 style="text-align: right;">――龔翔麟《菩薩蠻·題畫》</h3> <h3>荷葉五寸荷花嬌,貼波不礙畫船搖。</h3><h3 style="text-align: right;">――石濤《荷花》</h3> <h3>酷暑天,葵榴發(fā),噴鼻香十里荷花。</h3><h3 style="text-align: right;">――白樸《得勝樂(lè)·夏》</h3> <h3>菡萏新花曉并開(kāi),濃妝美笑面相隈。</h3><h3 style="text-align: right;">――劉商《詠雙開(kāi)蓮花》</h3> <h3>藕田成片傍湖邊,隱約花紅點(diǎn)點(diǎn)連。</h3><h3 style="text-align: right;">――李亞如《采蓮曲·藕田成片傍湖邊》</h3> <h3>菡萏香銷翠葉殘,西風(fēng)愁起綠波間。</h3><h3 style="text-align: right;">――李璟《攤破浣溪沙·菡萏香銷翠葉殘》</h3> <h3> 荷花,多少文人贊美它而留下一首首膾炙人口的詩(shī)歌,多少墨客描繪它而留下一幅幅精美絕倫的畫卷。贊美它的出淤泥而不染、香遠(yuǎn)益清,描繪它的濯清漣而不妖、亭亭凈植。</h3><h3> 然而,在大旱之年,我卻被荷的頑強(qiáng)深深震撼著。為之震撼的,不是荷驚人的擴(kuò)張蔓延的力量,亦不是“此岸是萎謝,彼岸已含苞”的殘荷傲骨,而是那片龜裂的湖底上依然怒放的生命!</h3><h3> 荷,我景仰你!你不去分辨那些扎根的地方,隨遇而安,適境而生,頑強(qiáng)地活出自己對(duì)世界最美好的理解,活出詩(shī)意。我愿為蓮,人生如蓮!</h3>