<h3><h3>時(shí)光易逝,風(fēng)景依舊,只是朱顏漸老。這個(gè)世間,到底有什么是值得我們緊緊抓住不放手的?抬頭望望天空,或者,心,就因此而澄明。</h3></h3> <h3><h3 style="text-align: center;">《虞美人·春花秋月何時(shí)了》</h3><h3 style="text-align: center;">【南唐】李煜</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">春花秋月何時(shí)了,往事知多少?</h3><h3 style="text-align: center;">小樓昨夜又東風(fēng),</h3><h3 style="text-align: center;">故國不堪回首月明中!</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">雕欄玉砌應(yīng)猶在,只是朱顏改。</h3><h3 style="text-align: center;">問君能有幾多愁?</h3><h3 style="text-align: center;">恰似一江春水向東流</h3><h3 style="text-align: center;">“朱顏”一詞在這里固然具體指往日宮中的紅粉佳人,但同時(shí)又是過去一切美好事物、美好生活的象征。<br></h3></h3> <h3><h3 style="text-align: center;">蝶戀花·誰道閑情拋棄久》</h3><h3 style="text-align: center;">【宋】 歐陽修</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">誰道閑情拋棄久。</h3><h3 style="text-align: center;">每到春來,</h3><h3 style="text-align: center;">惆悵還依舊。</h3><h3 style="text-align: center;">日日花前常病酒。</h3><h3 style="text-align: center;">不辭鏡裹朱顏瘦。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">河畔青蕪堤上柳。</h3><h3 style="text-align: center;">為問新愁,</h3><h3 style="text-align: center;">何事年年有。</h3><h3 style="text-align: center;">獨(dú)立小橋風(fēng)滿袖。</h3><h3 style="text-align: center;">平林新月人歸后。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">詩人以細(xì)膩、敏銳的筆觸,描寫閑情的苦惱不能解脫,語言清麗流轉(zhuǎn),感情深致含蓄,寫盡了一個(gè)“愁”字。</h3></h3> <h3><h3 style="text-align: center;">《鷓鴣天·守得蓮開結(jié)伴游》</h3><h3 style="text-align: center;">【宋】 晏幾道</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">守得蓮開結(jié)伴游,</h3><h3 style="text-align: center;">約開萍葉上蘭舟。</h3><h3 style="text-align: center;">來時(shí)浦口云隨棹,</h3><h3 style="text-align: center;">采罷江邊月滿樓。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">花不語,水空流,</h3><h3 style="text-align: center;">年年拚得為花愁。</h3><h3 style="text-align: center;">明朝萬一西風(fēng)動(dòng),</h3><h3 style="text-align: center;">爭(zhēng)向朱顏不耐秋。</h3><h3 style="text-align: center;">怕萬一西風(fēng)聚然吹來,艷麗的蓮花抵擋不住,馬上就陷于飄零、憔悴?!爸祛仭敝富?,用比擬寫法進(jìn)一步人花合一了。此片細(xì)膩地寫出采蓮人多情易感的內(nèi)心世界。<br></h3></h3> <h3><h3 style="text-align: center;">《鷓鴣天·一醉醒來春又殘》</h3><h3 style="text-align: center;">【宋】晏幾道</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">一醉醒來春又殘,</h3><h3 style="text-align: center;">野棠梨雨淚闌干。</h3><h3 style="text-align: center;">玉笙聲里鸞空怨,</h3><h3 style="text-align: center;">羅幕香中燕未還。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">終易散,且長閑,</h3><h3 style="text-align: center;">莫教離恨損朱顏。</h3><h3 style="text-align: center;">誰堪共展鴛鴦錦,</h3><h3 style="text-align: center;">同過西樓此夜寒。</h3><h3 style="text-align: center;">明明知道離別容易相聚難,那就暫且放松思緒給自己以空間,莫要讓那分別的苦痛糾纏自己的心緒。<br></h3><h3><br></h3></h3> <h3><h3 style="text-align: center;">《蝶戀花·禹廟蘭亭今古路》</h3><h3 style="text-align: center;">【宋】 陸游</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">禹廟蘭亭今古路。</h3><h3 style="text-align: center;">一夜清霜,染盡湖邊樹。</h3><h3 style="text-align: center;">鸚鵡杯深君莫訴。</h3><h3 style="text-align: center;">他時(shí)相遇知何處。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">冉冉年華留不住。</h3><h3 style="text-align: center;">鏡里朱顏,畢竟消磨去。</h3><h3 style="text-align: center;">一句丁寧君記取。</h3><h3 style="text-align: center;">神仙須是閑人做。</h3><h3 style="text-align: center;">時(shí)光飛逝,美好年華難以留住,鏡里的年輕容顏,很快就老去了。只有一句話要記?。骸爸挥虚e人才能當(dāng)神仙。<br></h3></h3> <h3><h3 style="text-align: center;">《虞美人·碧苔深鎖長門路》</h3><h3 style="text-align: center;">【近代】 王國維</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">碧苔深鎖長門路,</h3><h3 style="text-align: center;">總為蛾眉誤。</h3><h3 style="text-align: center;">自來積毀骨能銷,</h3><h3 style="text-align: center;">何況真紅、一點(diǎn)臂砂嬌。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">妾身但使分明在,</h3><h3 style="text-align: center;">肯把朱顏悔?</h3><h3 style="text-align: center;">從今不復(fù)夢(mèng)承恩,</h3><h3 style="text-align: center;">且自簪花,坐賞鏡中人。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">我只要使自己清清白白地活著,怎會(huì)悔恨生就這美好的容顏?還是自個(gè)兒簪花打扮,對(duì)著鏡子好好地欣賞自己吧!</h3></h3> <h3><h3 style="text-align: center;">《蝶戀花·閱盡天涯離別苦》</h3><h3 style="text-align: center;">【近代】王國維</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">閱盡天涯離別苦,</h3><h3 style="text-align: center;">不道歸來,零落花如許。</h3><h3 style="text-align: center;">花底相看無一語,</h3><h3 style="text-align: center;">綠窗春與天俱暮。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">待把相思燈下訴,</h3><h3 style="text-align: center;">一縷新歡,舊恨千千縷。</h3><h3 style="text-align: center;">最是人間留不住,</h3><h3 style="text-align: center;">朱顏辭鏡花辭樹。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">在人世間最留不住的是:那在鏡中一去不復(fù)返的青春和離樹飄零的落花?!稗o鏡”二字新,有點(diǎn)鐵成金之妙。兩“辭”字重用亦佳。</h3><h3 style="text-align: center;"><br></h3></h3> <h3><h3 style="text-align: center;">《玉樓春》</h3><h3 style="text-align: center;">【宋】晏幾道</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">離鸞照罷塵生鏡。</h3><h3 style="text-align: center;">幾點(diǎn)吳霜侵綠鬢。</h3><h3 style="text-align: center;">琵琶弦上語無憑,</h3><h3 style="text-align: center;">豆蔻梢頭春有信。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">相思拚損朱顏盡。</h3><h3 style="text-align: center;">天若多情終欲問。</h3><h3 style="text-align: center;">雪窗休記夜來寒,</h3><h3 style="text-align: center;">桂酒已消人去恨。</h3><h3 style="text-align: center;"></h3><h3 style="text-align: center;">這是一首離別相思之詞。行人外出日久,未能如期歸來,女主人公思念深切,愁苦沉重,特別是她感到了年華易老,青春不再,尤其使她憂慮。</h3></h3> <h3></h3>