<h3><i>“不要人夸顏色好，只留清氣滿乾坤”</i></h3><h3><i> ----王冕</i></h3><h3><i>此句雖言墨梅，但滿園秋色不是也是如此嗎？</i><br></h3> <h3><i>無語畫風(fēng)情，冷落訴清秋。</i></h3> <h3><i>閑尋故園，滿目凄清，秋葉寂寂，寒草櫻櫻。</i></h3> <h3><i>秋光明月寒，秋水脈無言。</i></h3> <h3><i>朱門染黛瓦，紅葉映青塔。滿庭秋色晚，一地盡揮灑。</i></h3> <h3><i>秋影匆匆，雁斷山樓。橋紅殷殷，難解鄉(xiāng)愁。</i></h3> <h3><i>一亭秋光寒，一池晚荷殘。暮霧朦朧影，那堪云水潺。</i></h3> <h3><i>一池游秋水，蕩漾走天涯。</i></h3> <h3><i>碧葉零零，清涼如秋。楓華粲粲，寂寞無休。</i></h3> <h3><i>秋鴨點(diǎn)點(diǎn)流水潺，小徑幽幽霜葉寒。</i></h3> <h3><i>婀娜如你，別致如你，燦如紅霞，亦是如你。</i></h3> <h3><i>說到秋天，人們不禁會有凄涼之感。但在我看來，它也有著暖如春潮、燦如夏花的一面。</i></h3>