<h1><div style="text-align: center;"><b><font color="#ed2308">引語(yǔ):</font></b></div><b><div style="text-align: center;"><b><font color="#ed2308">“讀陸游詠梅詞,反其意而用之?!?lt;/font></b></div></b></h1> <h1><div style="text-align: center;"><b><font color="#ed2308">《卜算子詠梅》</font></b></div><div style="text-align: center;"><b style="color: rgb(237, 35, 8);"><div style="display: inline !important;"><b>作者:毛澤東</b></div></b><br></div><div style="text-align: center;"><b style="color: rgb(237, 35, 8);"><div style="display: inline !important;"><b><br></b></div></b></div><font color="#ed2308"><b><div style="text-align: center;"><b>風(fēng)雨送春歸,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>飛雪迎春到。</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>已是懸崖百丈冰,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>猶有花枝俏。</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>俏也不爭(zhēng)春,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>只把春來(lái)報(bào)。</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>待到山花爛漫時(shí),</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>她在叢中笑。</b></div></b></font></h1> <h1><div style="text-align: center;"><b><font color="#ed2308">附:《卜算子詠梅》</font></b></div><div style="text-align: center;"><b style="color: rgb(237, 35, 8);"><div style="display: inline !important;"><b>宋·陸游</b></div></b><br></div><div style="text-align: center;"><b style="color: rgb(237, 35, 8);"><div style="display: inline !important;"><b><br></b></div></b></div><font color="#ed2308"><b><div style="text-align: center;"><b>驛外斷橋邊,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>寂寞開(kāi)無(wú)主。</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>已是黃昏獨(dú)自愁,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>更著風(fēng)和雨。</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>無(wú)意苦爭(zhēng)春,</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>一任群芳妒。</b></div></b><b><div style="text-align: center;"><b>零落成泥碾作塵,</b></div><div style="text-align: center;"><b>只有香如故。</b></div></b></font></h1> <h1 style="text-align: center;"><b><font color="#ed2308">該詞是毛澤東讀陸游同題詞,反其意而作。寫(xiě)于1961年12月,最早發(fā)表于人民文學(xué)出版社1963年12月版《毛主席詩(shī)詞》。梅花,在中國(guó)文人的筆下,往往是人格的象征或意趣的指向。由于審美情趣的差別、吟詠時(shí)心緒不一,他們筆下梅花的風(fēng)姿與味道卻各異其趣。</font></b><b><font color="#ed2308"><br></font></b><b><font color="#ed2308"> 毛澤東這首詞前有引語(yǔ):“讀陸游詠梅詞,反其意而用之?!北砻髁藙?chuàng)作契機(jī)?!瓣懹卧伱分~,全篇重一個(gè) “愁”字,毛澤東的詠梅詞重點(diǎn)卻在最后一字——“笑”。鮮明的對(duì)比寫(xiě)出了兩位作者經(jīng)受的磨難,以及不同的面對(duì)和心境。</font></b></h1>