<p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">撰文:蔡寶瑤</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">編排:蔡寶瑤</span></p><p class="ql-block">音樂:明鏡菩提</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">圖片:蔡寶瑤拍</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">時(shí)間:六月七日</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1);">地址:西安雁塔</span></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);"> 雙關(guān)修辭手法</b></p><p class="ql-block"><b> 雙關(guān)就是在特定的語境中,利用語音和語義,使所用的詞語具有雙重的意義。雙關(guān)修辭手法有兩大類:1、語義雙關(guān);2、諧音雙關(guān)。下面分別講解。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);"> (1)語義雙關(guān)</b></p><p class="ql-block"><b> 語義雙關(guān)即語意雙關(guān)。是一種根據(jù)詞的多義條件而故意導(dǎo)致言在此而意在彼的修辭方式。</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例1、毛主席的“借問瘟君欲何往,紙船明燭照天燒”。</span></p><p class="ql-block"> 其中“瘟君”既指當(dāng)時(shí)的血吸蟲,又指社會(huì)上一切殘害人民的人和物。這種屬于語義雙關(guān)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例2、現(xiàn)代人煙霞的《題風(fēng)箏》</span></p><p class="ql-block">跟風(fēng)心向那瑤臺(tái),彩繪縈身系夢來。</p><p class="ql-block">誰說高升真不易?只須貴手一輕抬。</p><p class="ql-block"> 整篇采用的語義雙關(guān),表意寫風(fēng)箏,實(shí)意寫人事。揭露了社會(huì)上一些人為了上位,靠“膀臂”助力的不正之風(fēng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例3、現(xiàn)代人楊逸明《黃山夕眺》(新韻)</span></p><p class="ql-block">萬壑生風(fēng)掃暮云,千峰翹首斗嶙峋。</p><p class="ql-block">夕陽分配金黃色,高富低貧也不勻。</p><p class="ql-block"> 嶙峋lín xún:一般形容山勢峻峭、重疊、突兀的樣子。</p><p class="ql-block"> “高富低貧也不均”,一指夕陽照在大地上極不均勻,另指人們在不同的崗位上或?qū)I(yè)上,得到的待遇在諸多方面不一樣,以上是語義雙關(guān)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例4、現(xiàn)代人老槍的《詠竹》</span></p><p class="ql-block">雪壓霜欺歲月稠,青枝載夢韻長流。</p><p class="ql-block">虛心自有重重節(jié),不向春風(fēng)亂點(diǎn)頭。</p><p class="ql-block"> 三四句是語義雙關(guān)?!按猴L(fēng)”一指自然界的春風(fēng),另指有頭面的風(fēng)光人物。個(gè)中之意包含著不向權(quán)貴低頭。</p><p class="ql-block"> 結(jié)合第三句意即,做人既要虛心,又要有骨氣,不可向權(quán)貴們阿諛奉承,卑躬屈膝。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例5、現(xiàn)代人錢治中的《風(fēng)箏的故事》</span></p><p class="ql-block">每回猶得意,一路往高升。</p><p class="ql-block">直到繩牽緊,才知不是鷹。</p><p class="ql-block"> 全篇用了語義雙關(guān),“每回猶得意,一路往高升?!笔钦Z義雙關(guān)。一指風(fēng)箏迎風(fēng)飄揚(yáng)飛往高空,一指某些人春風(fēng)得意,一路高升。</p><p class="ql-block"> “直到繩牽緊,才知不是鷹?!币彩钦Z義雙關(guān)。一指風(fēng)箏達(dá)到一定的高度時(shí)收緊繩索,一指某些人到了某種地位時(shí),趾高氣揚(yáng),定將他牽制住或拉下來?!安胖皇曲棥?,暗指得意洋洋之人往上爬不動(dòng)了,他方才知道自己并不是飛黃騰達(dá)之物。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例6、現(xiàn)代人老槍的《雞冠花》</span></p><p class="ql-block">傾艷紅冠一夢長,風(fēng)搖露滴扮秋光。</p><p class="ql-block">平生未作低頭客,俯首籬邊嗅菊香。</p><p class="ql-block"> “平生未作低頭客”是語義雙關(guān)。表意寫雞冠花的昂首姿態(tài),實(shí)則寫自己從不做低三下四之人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例7、曹植《七步詩》:“本是同根生,相煎何太急”。</span></p><p class="ql-block"> “同根”表面上指豆和萁在同一個(gè)根上,實(shí)際上指曹丕和曹植都是同一個(gè)父親,表達(dá)了詩人對兄弟相爭的悲憤與無奈。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);"> 有的語義雙關(guān)非常隱藏,要細(xì)細(xì)品嘗才能悟出,如:</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例8、朱熹《觀書有感》:“問渠那得清如許?為有源頭活水來”。</span></p><p class="ql-block"> “源頭”二字一語雙關(guān),借水之清澈,是因?yàn)橛性搭^活水不斷注入,暗喻人要心靈澄明,就得認(rèn)真讀書,時(shí)時(shí)補(bǔ)充新知識(shí)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例9、陸游《十一月四日風(fēng)雨大作》:“夜闌臥聽風(fēng)吹雨,鐵馬冰河入夢來”。</span></p><p class="ql-block"> “風(fēng)雨”既交代了特定而真實(shí)的時(shí)間和環(huán)境,也象征著南宋王朝的處境和命運(yùn),如同風(fēng)雨飄搖的孤舟,隨時(shí)都有覆滅的危險(xiǎn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例10、虞集《風(fēng)入松·寄柯敬仲》:“重重簾幕寒猶在,憑誰寄、銀字泥緘”。</span></p><p class="ql-block"> “重重簾幕寒猶在”既描寫了春天的氣溫,又暗指柯敬仲雖回鄉(xiāng)隱居,但流言蜚語仍象“重重簾幕”包裹著他。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例11、孟浩然《送杜十四之江南》:“荊吳相接水為鄉(xiāng),君去春江正渺茫”。</span></p><p class="ql-block"> “渺茫”一詞既描寫了春江上煙波浩渺、雨霧蒙蒙的景象,又表達(dá)了詩人送別友人時(shí)的悵然若失和心中的茫然。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例12、“暖風(fēng)熏得游人醉,直把杭州作汴州”。南宋林升的《題臨安邸》</span></p><p class="ql-block"> 譯文:溫暖馥郁的香風(fēng)把人吹得醉醺醺的,簡直是把杭州當(dāng)成了汴州。</p><p class="ql-block"> “暖風(fēng)”一語雙關(guān),既指自然界的春風(fēng),又指社會(huì)上淫靡之風(fēng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例13、白居易《賦得古原草送別》:“離離原上草,一歲一枯榮?!?lt;/span></p><p class="ql-block"> “枯榮”既描述了草木的生長規(guī)律,又隱喻人生的起伏變化和無常命運(yùn),體現(xiàn)了詩人對生命哲理的深刻思考。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> 這些詩句中的雙關(guān)手法不僅豐富了詩歌的內(nèi)涵和表現(xiàn)力,也給讀者留下了廣闊的想象空間。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);"> ?。?)諧音雙關(guān)</b></p><p class="ql-block"><b> 諧音雙關(guān)分為三種,分述如下:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);"> 第1種,音形皆同的諧音雙關(guān)</b></p><p class="ql-block"><b> 即所用詞與深層次的詞不僅讀音相同而且形體也相同。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例1、《子夜歌》?:“理絲入殘機(jī),何悟不成匹”。</span></p><p class="ql-block"> 這里的“匹”字既是匹布的匹,又是匹配的匹,通過同字雙關(guān)表達(dá)了女子對愛情的期待和困惑??。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例2、曹雪芹《紅樓夢》第五回:“空對著,山中高士晶瑩雪;終不忘,世外仙姝寂寞林?!?lt;/span></p><p class="ql-block"> “林”雙關(guān)“樹林”和“林黛玉”?!把彪p關(guān)“冰雪”和“薛寶釵”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例3、毛澤東的詞:“我失驕楊君失柳,楊柳輕飏直上重霄九”。</span></p><p class="ql-block"> 詞中的“楊”實(shí)際上是指楊開慧,“柳”實(shí)際上是指柳直荀。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例4、現(xiàn)代人周永國的《詠指南針》</span></p><p class="ql-block">天地茫茫腦不昏,胸懷子午正經(jīng)存。</p><p class="ql-block">一心向北無言語,未被東西勾斷魂。</p><p class="ql-block"> “一心向北”的“北”,另指北京,“未被東西勾斷魂”的“東西”,另指東倭日本和西方一些反華的勢力。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例5、《十月十六日晨起》王繼權(quán)</span></p><p class="ql-block">清晨大道步輕松,看到霞輝逐漸紅。</p><p class="ql-block">一輪新日初升起,世界眸光聚向東。</p><p class="ql-block"> 轉(zhuǎn)句是語義雙關(guān),指中國的經(jīng)濟(jì)開始騰飛。合句的“東”字是同字雙關(guān),比喻世界各國羨慕的目光都投向了古老的東方大國。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例6、南朝樂府民歌《子夜四時(shí)歌*春歌》</span></p><p class="ql-block">自從別歡后,嘆音不絕響。</p><p class="ql-block">黃檗向春生,苦心隨日長。</p><p class="ql-block"> 檗bò:木名,即黃檗。也稱“黃柏”。黃檗是一種入藥的苦木。</p><p class="ql-block"> 《子夜四時(shí)歌》相傳是晉代一名叫子夜的女子創(chuàng)制,多寫哀怨或眷戀之情,全篇質(zhì)樸清新、細(xì)膩纏綿。這里的“苦心”音形相同,而要表達(dá)的意思不同,表面上說的是樹的苦心在天天生長,其實(shí)表達(dá)的是人的苦心在天天增長,從而將女孩子幽怨、思念、痛苦的心情表露無遺。</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);"> 第2種,音同形不同的諧音雙關(guān)</b></p><p class="ql-block"><b> 這種諧音的表層詞與要表示的深層詞只是音同而字形不同。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例1、李商隱的《無題·相見時(shí)難別亦難》“春蠶到死絲方盡,蠟炬成灰淚始干。 ”(“絲”諧音“思”。</span></p><p class="ql-block"> 譯文:春蠶結(jié)繭到死時(shí)絲才吐完,蠟燭要燒成灰燼時(shí)像淚一樣的蠟油才能滴干。</p><p class="ql-block"> “絲”與“思”諧音,表達(dá)至死不渝的思念;蠟燭燃燒的“淚”亦隱喻相思之苦。??</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例2、明代于謙的《石灰吟》“粉骨碎身渾不怕,要留清白在人間?!?lt;/span></p><p class="ql-block"> 譯文:即使粉身碎骨也毫不懼怕,只要把一身清白留在人世間。</p><p class="ql-block"> 其中的清白,一是指石灰的青白顏色,二是指詩人清白的品質(zhì)。這種屬于諧音雙關(guān)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例3、李白《春夜洛城聞笛》?“此夜曲中聞?wù)哿?,何人不起故園情”。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> </span>譯文:客居之夜聽到《折楊柳》的曲子,誰又能不生出懷念故鄉(xiāng)的愁情?</p><p class="ql-block"> “柳”諧音“留”,借折柳送別習(xí)俗寄托思鄉(xiāng)之情。????</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例4、王之渙《涼州詞二首·其一》:“羌笛何須怨楊柳,春風(fēng)不度玉門關(guān)”。</span></p><p class="ql-block"> “楊柳”既指實(shí)際的柳樹,又暗含折柳送別之意,表達(dá)了詩人對邊疆戰(zhàn)士的深切同情和對家鄉(xiāng)的無限思念。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例5、溫庭筠《南歌子詞》:“井底點(diǎn)燈深燭伊,共郎長行莫圍棋”。</span></p><p class="ql-block"> “深燭”隱喻“深囑”,“圍棋”暗指“違期”。</p><p class="ql-block"> 整句詩的意思是“我誠懇地囑咐你啊,千萬莫忘記我囑咐你的話語,出門一定要按期回來,切莫違約遲遲不歸”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例6、唐代詩人劉禹錫的竹枝詞:</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">楊柳青青江水平,聞郎江上唱歌聲。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">東邊日出西邊雨,道是無晴卻有晴。</span></p><p class="ql-block"> 釋義:楊柳青青江水寬又平,聽見情郎江上踏歌聲。東邊日出西邊下起雨,說是無晴但是還有晴。</p><p class="ql-block"> “東邊日出西邊雨,道是無晴卻有晴”,以天氣的“晴”暗喻情感的“情”,既寫自然景象,又抒少女對情郎若即若離的揣測。??</p><p class="ql-block"> “晴”與“情”同音,用的是諧音雙關(guān)。這是作者用民歌體寫的戀歌,雙關(guān)隱語是民歌中常用的手法。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例7、《紅樓夢》第五回:“可嘆停機(jī)德,堪憐詠絮才。玉帶林中掛,金簪雪里埋。”</span></p><p class="ql-block"> “停機(jī)德”是典故,拿起剪刀直接割斷正在編織的經(jīng)線。這一行為暗示了如果半途而廢,那么所有的努力都將付諸東流。</p><p class="ql-block"> 詩里的“林”中掛“玉帶”,“雪”中埋金簪,加上前面兩句詩,暗示了林黛玉、薛寶釵的命運(yùn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例8、“蓮子心中苦,梨兒腹內(nèi)酸。”是明末清初文學(xué)家金圣嘆的對聯(lián)。</span></p><p class="ql-block"> 其中“蓮子”就是“憐子”,“梨兒”就是“離兒”。</p><p class="ql-block"> 據(jù)傳此聯(lián)是清代大才子金圣嘆在死囚牢中所對。清朝大興“文字獄”,金圣嘆被打入了死牢,他的兒子前來探視他。看到兒子,金老先生心中酸苦,乃給兒子出了一個(gè)上聯(lián):“蓮子心中苦?!币浴吧徸印敝C音“憐子”。兒子早已泣不成聲,哪里還有心思對對子。金老先生不由長嘆了一聲,然后以手撫著兒子的頭,自己對道:“梨兒腹內(nèi)酸。”以“梨兒”諧音“離兒”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例9、“江南日暖難存雪;塞北風(fēng)高不住樓?!?lt;/span></p><p class="ql-block"> 清朝的一對同窗好友所對。他們一個(gè)河北人,姓薛;一個(gè)江南人,姓婁。后來,姓婁的先發(fā)跡了,姓薛的就去找姓婁的,希望他能為自己謀個(gè)差事。姓婁的就說:“我出一上聯(lián),你先對上再說吧?!闭f完,就吟出了上聯(lián):“江南日暖難存雪?!薄把迸c“薛”諧音,意思就是,我這里沒你待的地方。姓薛的一聽就明白了他的意思,只得悻悻而返,另謀生計(jì)。</p><p class="ql-block"> 后來,姓薛的又得志了,姓婁的反而落魄了。姓婁的又北上向姓薛的求助。結(jié)果薛還記著當(dāng)初他是怎么對自己的,于是就說:“你還記得我上次去找你時(shí),你給我出的上聯(lián)嗎?這些年,我一直在思索下聯(lián),現(xiàn)在我終于對出來了:“塞北風(fēng)高不住樓”。樓和婁也是諧音。姓婁的想起往事,不由大窘,知他是不可能幫自己了,也只好悻悻而去。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例10、現(xiàn)代人蔡寶瑤的七絕《秋荷》</span></p><p class="ql-block">細(xì)雨霏霏落冷塘,橫斜瘦影訴衷腸。</p><p class="ql-block">風(fēng)光一季秋來老,誰曉蓮心苦惱長?</p><p class="ql-block"> “蓮心”諧音“憐心”,大意是有誰知曉我這可憐的心,苦惱有多長啊!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 在現(xiàn)實(shí)社會(huì)里,諧音雙關(guān)的形式和內(nèi)容也比較多樣,常見于宣傳活動(dòng)、民俗節(jié)慶文化等語境中。常用表示具體形象的諧音字,如“吉慶有魚(余)”“牛(扭)轉(zhuǎn)乾坤”“大展宏兔(圖)”等。</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);"> 第3種,曲解諧音雙關(guān)</b></p><p class="ql-block"><b> 即通過諧音使詞的意義擴(kuò)大,一音多詞。</b></p><p class="ql-block"><b> 諧音雙關(guān)早在先秦時(shí)期就已出現(xiàn),在漢魏至唐宋詩歌中有大量的例子。尤其是近體詩,利用諧音雙關(guān),形成借對,維持了近體詩的對仗。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);"> 例1、如孟浩然《裴司士員司戶見尋》:“廚人具雞黍,稚子摘楊梅?!?lt;/span></p><p class="ql-block"> 楊,借音為“羊”,與“雞”對仗。諧音雙關(guān)在唐宋以來的通俗文學(xué)中也比較多見,如謎語、歇后語等都可能利用諧音雙關(guān)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例2、“談笑有鴻儒,往來無白丁”。</span></p><p class="ql-block">“鴻”諧音“紅”,故能與“白”相對。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>? 曲解諧音雙關(guān)?是指通過諧音使詞的意義擴(kuò)大,一音多詞,從而達(dá)到言此指彼的效果。這種修辭手法在文學(xué)作品中常見,通過諧音使詞的意義發(fā)生曲解,形成雙關(guān)效果。如:</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor">?</span></b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">例3、“水舂云母碓,風(fēng)掃石楠花”。</span></p><p class="ql-block">“楠”諧音“男”,才能與“母”相對。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);"> 小結(jié)</b></p><p class="ql-block"><b> 諧音雙關(guān)和語義雙關(guān)都是一語關(guān)顧表里兩層含意,其中蘊(yùn)含著的不直接說出來的含意是表意所在,既要含而不露,又要使人體會(huì)得到,尋味得出,不能造成誤會(huì)或歧義。</b></p><p class="ql-block"><b> 語義雙關(guān)表達(dá)的是兩種意思,借一個(gè)詞語或句子的意義關(guān)顧兩個(gè)事物,表里意思不一,目的在于收到含蓄委婉、幽默風(fēng)趣的效果。如果只有一層意思,就不是雙關(guān)修辭手法。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">現(xiàn)代人用雙關(guān)修辭手法寫詩</b></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">1、蟬</span></p><p class="ql-block">無名氏(新韻)</p><p class="ql-block">得道琴師豈一般,枝頭愜意弄絲弦。</p><p class="ql-block">從來只奏清平調(diào),風(fēng)雨來時(shí)不敢彈。</p><p class="ql-block"> “風(fēng)雨”二字是語意雙關(guān),一指自然界的風(fēng)雨,另指社會(huì)上的某些人在平穩(wěn)的日子里自吹自擂,一旦出現(xiàn)麻煩事棘手事,就躲到一旁不坑聲了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">2、詠龍蝦</span></p><p class="ql-block">蔡寶瑤</p><p class="ql-block">濕地閑居草上爬,有須自謂出君家。</p><p class="ql-block">五香十法云霞煮,紅紫到頭仍是蝦。</p><p class="ql-block"> “紅紫到頭仍是蝦”扣題結(jié)尾,是語義雙關(guān)。除了本意外,另外抨擊社會(huì)上一些沒有本事的人,妄自尊大,出盡風(fēng)頭,但它永遠(yuǎn)成不了“真龍”,“龍蝦”二字也只不過是對它的一種稱謂而已。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">3、谷愛凌奪金有懷</span></p><p class="ql-block">程桂彬(北京)</p><p class="ql-block">玉雪妝成大跳臺(tái),玫瑰總向自由開。</p><p class="ql-block">驚鴻婉轉(zhuǎn)纖云里,才曉金牌天外來。</p><p class="ql-block"> “天外來”是語意雙關(guān),一是夸贊體育健兒跳的很高,另指谷愛凌是從太平洋的東岸飛過來的。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">4、峭壁花</span></p><p class="ql-block">小杜牧</p><p class="ql-block">緣何生在半山腰,長與寒松守寂寥。</p><p class="ql-block">應(yīng)惡人間市井氣,清香只向白云飄。</p><p class="ql-block"> “清香”二字是語意雙關(guān),一指峭壁花的芳香飄逸,另指作者在山寺修行多年,與世隔絕,練就出了修行人的高尚德馨。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">5、登岳至頂見人皆穿軍大衣感吟</span></p><p class="ql-block">慧質(zhì)蘭心</p><p class="ql-block">棉衣綠滿玉皇頂,山下陽春山上冬,</p><p class="ql-block">四面嚴(yán)寒皆襲我,只緣身在最高峰。</p><p class="ql-block"> 作者借“高處”的自然之寒,隱喻世態(tài)之寒。所謂“只緣身在最高峰”,既是寫登山,也暗指人生或事業(yè)達(dá)到了某個(gè)高位。在這個(gè)位置上,必然會(huì)承受來自各方的壓力、攻擊或誤解,也就是所謂的“高處不勝寒”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">6、柳絮</span></p><p class="ql-block">慧質(zhì)蘭心</p><p class="ql-block">是花無艷色,似雪未經(jīng)寒。</p><p class="ql-block">何必爭青睞,一飛天地寬。</p><p class="ql-block">作者借柳絮的“不爭”與“一飛”,隱喻一種超脫的人生姿態(tài)。</p><p class="ql-block"> 所謂“何必爭青睞”,既是寫絮不爭春,也暗指人不必在意他人的眼光與賞識(shí),不陷入無謂的競爭與內(nèi)耗。而“一飛天地寬”則承接此意——當(dāng)你放下對“青睞”的執(zhí)著,擺脫外界的評(píng)判標(biāo)準(zhǔn),精神便獲得解放,自會(huì)感到心境開闊、天地寬廣。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">7、題嶗山石上之松</span></p><p class="ql-block">慧質(zhì)蘭心</p><p class="ql-block">身在云端里,風(fēng)雷腳下生。</p><p class="ql-block">扎根非沃土,依舊顯崢嶸。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">8、雪</span></p><p class="ql-block">青島蘭心</p><p class="ql-block">但憑如玉體,帶走滿天埃。</p><p class="ql-block">莫道冰心冷,春從里面來。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">9、落葉(折腰體)</span></p><p class="ql-block">慧質(zhì)蘭心</p><p class="ql-block">何須悲我落,只是踏歸程。</p><p class="ql-block">也曾青翠過,足以慰平生。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">10、西方抵制新疆棉花感吟</span></p><p class="ql-block">程桂彬</p><p class="ql-block">漫裁云朵種黃沙,戈壁妝成第一花。</p><p class="ql-block">不為虛名攀富貴,惟教素影列桑麻。</p><p class="ql-block">出身本是昆侖雪,寄意由來百姓家。</p><p class="ql-block">任爾西風(fēng)多凜冽,暖流依舊向天涯。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">11、客中送客</span></p><p class="ql-block">張明新</p><p class="ql-block">柳絮紛飛何處家?不堪我亦在天涯。</p><p class="ql-block">送君歸去春無色,落盡邊城十萬花。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">12、楓葉</span></p><p class="ql-block">張明新</p><p class="ql-block">青青楓樹葉,常恨艷來遲。</p><p class="ql-block">火過方知曉,紅時(shí)即落時(shí)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">13、千山紅葉</span></p><p class="ql-block">玉樹臨風(fēng)(古風(fēng)體)</p><p class="ql-block">金風(fēng)浩蕩卷香塵,千山雁去了無痕。</p><p class="ql-block">紅楓樹下賞葉客,多為當(dāng)初愛花人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">14、石梁詠瀑</span></p><p class="ql-block">周峙峰</p><p class="ql-block">向來無意占峰頭,百轉(zhuǎn)千回唱自由。</p><p class="ql-block">不畏懸崖抒坦蕩,一身清白下江流。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">15、暮春過竹園得句</span></p><p class="ql-block">岳留坡</p><p class="ql-block">時(shí)序誰能改,花殘不必憂。</p><p class="ql-block">莫言春色老,新竹正風(fēng)流。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">16、詠梅</span></p><p class="ql-block">鄧云青(四川)</p><p class="ql-block">秾李夭桃爭艷時(shí),小園仙骨獨(dú)矜持。</p><p class="ql-block">瓊英縱有八千朵,不與狂蜂開一枝。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">17、見綠化樹有感</span></p><p class="ql-block">羽生</p><p class="ql-block">幾樹圓圓幾樹低,石楠檵木滿柔荑。</p><p class="ql-block">可憐空有凌云志,都在園丁剪下齊。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">18、聽海</span></p><p class="ql-block">梁靜</p><p class="ql-block">鴻荒十億歲,心事費(fèi)吟哦,</p><p class="ql-block">今夜?jié)缭V,悲聲暗地多。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">19、種芭蕉</span></p><p class="ql-block">何其三</p><p class="ql-block">葉如眉黛綠,種在臨窗處。</p><p class="ql-block">憑此便能知,人間有風(fēng)雨。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">20、礁石</span></p><p class="ql-block">梁靜</p><p class="ql-block">大浪猶深雪,崢嶸寧久藏。</p><p class="ql-block">且觀神定處,進(jìn)退總平常。</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);"> 愿意進(jìn)《蔡寶瑤格律詩講課群》學(xué)習(xí)寫詩的朋友們,請先加蔡寶瑤的微信15272494694,然后接您進(jìn)群。耐心輔導(dǎo),包教包會(huì)。</b></p>